dimosofoulis@yahoo.gr

Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2008

Για τον Οκτώβρη που ζυγώνει...

... ειν' η ζακέτα και το μπουφανάκι ανάριχτο στους ώμους.
... ειν' τα ζεστα χρώματα του δειλινού.
... ειν' τα φύλλα που χλωμιάζουν, κιτρινίζουν, κοκκινίζουν,
μέχρι να αποχωριστούν απ' το ζωογόνο κλαδί.
... είν' τα χρυσάνθεμα που αψηφούν τη δυσοίωνη προοπτική
και χαρίζουν χρώμα στη βεράντα.
... ειν' ο Οκτώβρης που με σφίγγει, με σφίγγει, με πνίγει.
... είν' ο Οκτώβρης των φροντιστηρίων, των ωδείων, των αγοραίων γνώσεων.
... ειν' ο Οκτώβρης των εμβατηρίων και των παρελάσεων.
... είναι ο Οκτώβρης των προδομένων επαναστάσεων.

... κι είν' η μελαγχολία που σπρώχνει να διαβεί
μα τ' όνειρο αντέχει...

(Και είναι η Φρόσω που προτείνει και εμπνέει!)



Κεμάλ.
٭
Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκηπα,της ανατολής
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.
٭
Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.
٭
Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί
τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ' αλλάξουν οι καιροί.
٭
Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ' τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.
٭
Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλειά
μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.
٭
Με δύο γέρικες καμήλες μ' ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
Πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ' αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.
٭
Σ' ένα μήνα σ' ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»
٭
Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα...
٭
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Λέκκας
Άλλες ερμηνείες: Αλίκη Καγιαλόγλου, Μάριος Φραγκούλης , Αλκίνοος Ιωαννίδης

Καλό μήνα αδέρφια!!!

Έχει και τούτος ο καιρός τη γλύκα του....

Δεν υπάρχουν σχόλια: