dimosofoulis@yahoo.gr

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2008

Ψυχές που ράγισαν...

Ο εφιάλτης της Βιολέτας να αποδείξει ότι είναι μητέρα
Της Μαριλης Μαργωμενου
Ο, τι και να τη ρωτήσεις, η Βιολέτα απαντά το ίδιο: «Φοβήθηκα. Πάρα πολύ φοβήθηκα». Εχει το βλέμμα του ανθρώπου που παραλίγο να χάσει τον κόσμο, κι αν τελευταία στιγμή το σύμπαν της διασώθηκε, μες στο σοκ που υπέστη συνετρίβησαν όλες της οι βεβαιότητες. Κι έτσι ακόμη και τώρα, η Βιολέτα κρατάει σφιχτά την κόρη της, τη Βαλεντίνη, σαν να υπάρχει ακόμη περίπτωση κάποιος να της την πάρει.
Η Βιολέτα είναι η εικοσιεννιάχρονη γυναίκα που την περασμένη Τετάρτη συνελήφθη στην Κω με την κατηγορία της αρπαγής ανηλίκου. Που ξαφνικά βρέθηκε στο αστυνομικό τμήμα κατηγορούμενη πως, 4 χρόνια πριν, άρπαξε τη μικρή Ντενίζ Πιπιτόνε απ’ το σπίτι της στη Σικελία, και που μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα του τεστ DNA δεν υπήρχε ούτε ένας άνθρωπος να πιστεύει πως η οκτάχρονη Βαλεντίνη είναι πράγματι δική της κόρη. Ακόμη και τώρα, όταν τη ρωτούν για όλα αυτά, η Βιολέτα νιώθει αμηχανία. Ενώ διαβάζετε αυτές τις γραμμές, εκείνη θα πρέπει ήδη να έχει αφήσει πίσω της την Κω για να έρθει στην Αθήνα. «Γιατί στο νησί», λέει, «δεν ξέρω τι να πω, πώς να κοιτάξω τους γείτονες».
Κι όμως, μια εβδομάδα νωρίτερα, ακόμη κι η ίδια Βιολέτα πίστευε πως δεν έχει τίποτε να χάσει. Πριν από τέσσερα χρόνια, στα είκοσι πέντε της που τη χώρισε ο άνδρας της, βρέθηκε με δυο μωρά παιδιά στον δρόμο, τη Βαλεντίνη που ήταν τεσσάρων χρονών, και τον Μανώλη που ήταν έξι, κι αναγκάστηκε να περάσει στην Ιταλία για να βρει έναν θείο της να τους φιλοξενήσει. Οταν κατέληξε τελικά στην Ελλάδα, ήταν για όλους μια Αλβανίδα τσιγγάνα απ’ αυτές που περιφέρουν τα παιδιά τους ζητιανεύοντας. Για όλους, εκτός απ’ τη Βιολέτα και τον Μανώλη. Οι δυο τους έλεγαν πως δεν ζητιανεύουν, είχαν βαφτίσει τα βραχιόλια και τα παιχνίδια που πουλούσαν στους τουρίστες της Κω «προσφοράκια» και τριγυρνούσαν όλη μέρα στις παραλίες του νησιού προσπαθώντας να βγάλουν μεροκάματο. Μέχρι εκείνο το πρωί του καλοκαιριού, που η Βαλεντίνη πρότεινε ένα «προσφοράκι» σε μια Ιταλίδα τουρίστρια. Η μικρή το θυμάται ακόμη το περιστατικό: Η τουρίστρια, λέει, την κοιτούσε περίεργα και προσπαθούσε να της πιάσει συζήτηση κι ήθελε να την πάει κάπου μαζί της. «Εσύ πώς και της μίλησες ιταλικά;», η λογική ερώτηση. Το παιδί σηκώνει τους ώμους, «μα εγώ δεν της μίλησα ιταλικά. Τουριστικά της μίλησα!».
Πόσες συμπτώσεις χρειάζονται για να αρχίσει να μοιάζει μια ιστορία με παραμύθι απ’ αυτά που έχουν χαρούμενο τέλος; Η ιταλική αστυνομία πιστεύει πως την Ντενίζ την πήραν αθίγγανοι, και η Βιολέτα είναι τσιγγάνα. Η Ντενίζ ήταν τεσσάρων χρόνων κι είχε ένα σημάδι κάτω απ’ το μάτι, κι η Βαλεντίνη 4 χρόνια μετά είναι 8 χρόνων κι έχει μια γρατζουνιά στο δεξί ζυγωματικό. Η Ντενίζ μιλούσε ιταλικά, και η Βαλεντίνη είπε τρεις ιταλικές λέξεις στην τουρίστρια – αυτές δηλαδή που είχε μάθει απ’ τον θείο της στην Ιταλία. Τα μέσα ενημέρωσης ήθελαν τόσο να είναι αλήθεια η παραμυθένια ιστορία, που το Reuters και το Ansa πριν τελειώσει η εξέταση DNA έδωσαν την είδηση πως η Βαλεντίνα δεν είναι το βιολογικό παιδί της Βιολέτας.
Μόνο που, μερικές φορές, το παραμύθι του ενός συμπίπτει με τον εφιάλτη του άλλου. Στο αστυνομικό τμήμα της Κω, η Βαλεντίνη κάθε φορά που τη ρωτούσαν «πού είναι η μαμά σου;», επέμενε να δείχνει τη Βιολέτα. Οταν η μητέρα της έφυγε για μισή ώρα να πάει στο σπίτι τους να φέρει παιδικές φωτογραφίες για ν’ αποδείξει ότι είναι δικό της το παιδί, η μικρή αφηνίασε. Εβγαλε τα παπούτσια της κι άρχισε να τα σκίζει, νόμιζε πως της πήραν τη μητέρα της. Κι όταν μια ώρα μετά η Βιολέτα γύρισε, το παιδί αρπάχτηκε επάνω της. Δεν κοιμήθηκε ούτε λεπτό εκείνο το βράδυ. Γιατί φοβόταν πως, αν το πάρει ο ύπνος, θα του πάρουν τη μαμά του.
Είναι παράξενο, αλλά εκτός απ’ τη Βιολέτα και τη Βαλεντίνη, ένας μονάχα άνθρωπος αρνούνταν να συμμετάσχει στο χαρούμενο παραμύθι: Η μαμά της Ντενίζ, η Πιέρα Πιπιτόνε. Η γυναίκα που έχει να δει την κόρη της τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Που ψάχνει στο Ιντερνετ τα σάιτ με παιδική πορνογραφία μην ξέροντας αν προτιμά να δει την εικόνα της Ντενίζ εκεί ή να μην την ξαναδεί ποτέ. Και που αναρωτιέται ακόμη αν το παιδί της ήταν εκείνο το κοριτσάκι στο βίντεο που της έδειξε η αστυνομία: Ενας περαστικός στο Μιλάνο τράβηξε με το κινητό του μια μικρούλα που την κρατούσαν δύο αθίγγανοι απ’ το χέρι ενώ εκείνη ρωτούσε σαν χαμένη «πού με πάτε;».
«Η Ντενίζ μου φορούσε σκουλαρίκια»
Οσοι ήταν με την Πιέρα όταν έφθασαν στο σπίτι της οι φωτογραφίες της Βαλεντίνης, εξεπλάγησαν. Η μάνα έκανε ακριβώς το αντίθετο απ’ ό, τι όλοι οι υπόλοιποι: Εψαχνε να βρει κάτι που να την πείσει πως αυτό το παιδί δεν είναι το παιδί της. Εδειχνε τα αυτιά της μικρής που δεν είναι τρυπημένα κι έλεγε πως «η Ντενίζ μου φορούσε σκουλαρίκια». Κοιτούσε το σημάδι της Βαλεντίνας κάτω απ’ το μάτι, και κουνούσε το κεφάλι – «δεν είναι ακριβώς σαν του παιδιού μου». Και παρότι μονολογούσε πως «κανένα άλλο κορίτσι δεν θα μπορούσε να έχει τόσες ομοιότητες με την Ντενίζ», αρνούνταν να πιστέψει πως το κορίτσι στη φωτογραφία είναι η χαμένη της κόρη. Ελεγε πως μέχρι να βγει το τεστ DNA, όσο κι αν μοιάζει με την Ντενίζ το παιδί, θα είναι ακόμη η κόρη της Αλβανίδας τσιγγάνας. «Γιατί δεν ήθελε να απογοητευτεί μετά», είπαν οι συγγενείς της. Ή ίσως γιατί η Πιέρα ξέρει τι σημαίνει να σου παίρνουν το παιδί σου και να μην μπορείς να κάνεις τίποτε γι’ αυτό. Τον εφιάλτη που έζησε η Βιολέτα για δύο μέρες, εκείνη τον ζει εδώ και τέσσερα ολόκληρα χρόνια
.

Δεν υπάρχουν σχόλια: