dimosofoulis@yahoo.gr

Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2008

Σχόλια αρθρογράφων

Από τα Νέα αλιεύω δυο ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις:
...
1.Ιταμός και προβοκάτορας
ΤουΓιάννη Χάρη
Ένας περήφανος για το παρατσούκλι του Ράμπο, νταής με τη σιγουριά που του παρέχει ένα όπλο, το οποίο και χρησιμοποιεί πυροβολώντας στον αέρα ή κατευθείαν στο στόχο –παντελώς αδιάφορο ως προς την ουσία–, αυτός λοιπόν ο Ράμπο, διά χειρός του συνηγόρου του προφανώς, υβρίζει τη μνήμη του νεκρού εφήβου και θύματός του, μιλώντας για την «αποκλίνουσα συμπεριφορά» του, και παραδίδει μαθήματα κοινωνιολογίας, μιλώντας για τους γόνους πλουσίων οικογενειών από το Ψυχικό που συχνάζουν στα Εξάρχεια κτλ.
Και έστω ότι αυτός είναι κατηγορούμενος και προσπαθεί να ελαφρύνει τη θέση του.Έρχεται όμως και ο κατ’ εξακολούθηση παραβατικός συνήγορός του, που χρόνια τώρα διασύρει κάθε έννοια κοινωνικής συμπεριφοράς σε γήπεδα και σε τηλεοπτικά κανάλια, και πέρα απ’ όλα τα παραπάνω, που αν τάχα δεν τα γράφει ο ίδιος, σίγουρα τα προσυπογράφει, εμφανίζεται τιμητής των πολιτικών: κατηγορεί με ιταμό ύφος τους πολιτικούς αρχηγούς και μάλιστα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι για πολιτικά οφέλη και «για να σώσουν το τομάρι τους» εκμεταλλεύτηκαν την υπόθεση, πριν ακόμη αποφανθεί η δικαιοσύνη «αν θα έπρεπε να πυροβολήσει ο αστυνομικός και αν θα έπρεπε να χαθεί αυτό το παιδί»!
Λέει δηλαδή έμμεσα στους νέους ο εν λόγω, μάλλον δίνει έμμεσα το σύνθημα, την επόμενη φορά να μην κάψουν απλώς καταστήματα αλλά και ζωντανούς ανθρώπους!
Τέτοια απροκάλυπτη προβοκάτσια δεν διώκεται άραγε αυτεπάγγελτα;
Ή μήπως όλα πια είναι «θέλημα Θεού»;
...
2. Προσοχή, η ΑGΒ τρελαίνει
Τoυ Σταύρου Θεοδωράκη
Ωραία λοιπόν, πεισθήκαμε. Όλοι είμαστε με την «εξεγερμένη νεολαία». Ας σταματήσουν τώρα τις υπερβολές τα κανάλια. Όχι άλλες αδέξιες αναφορές «στη γενιά του Αλέξη». Όχι άλλα μελό «ποιήματα συμμαθητών» για αγάπη και οικολογία (!). Όχι άλλα αργά πλάνα με τα παιδιά να πετάνε πέτρες, σε υπόκρουση Σαββόπουλου. Όχι άλλο καλόπιασμα της «χαροκαμένης μάνας». Όχι άλλες καταγγελίες για το «αδίστακτο αστυνομικό κράτος». Και τέλος πάντων είναι γελοίο να σε φρουρεί αστυνομικός στα ψώνια σου στο Κολωνάκι- και άλλος ένας, να φυλάει τη βίλα σου- και εσύ να το παίζεις αναρχοαυτόνομος των Εξαρχείων. Δεν είναι «πλυντήριο» τα γεγονότα των ημερών. Οι μαύρες ιδέες που τόσα χρόνια υπηρετούσαν, τους πήγαιναν καλύτερα. Το «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» το ξέρουν. Τα ασπρόμαυρα συνθήματα των τοίχων, φαίνεται ότι τα συλλαβίζουν. Ας επιστρέψουν στις «πολιτικές κόντρες», στα «εγκλήματα», στα «κουτσομπολιά», στις «δεξιώσεις», στους «νοικοκυραίους» κι ας αφήσουν τους «εξεγερμένους» στη μοναξιά τους. Άλλωστε με τέτοια κόλπα δεν πρόκειται να κερδίσουν ξανά το «νεανικό κοινό». Έχει πετάξει το πουλάκι, εδώ και καιρό. Οι νέοι έχουν σηκωθεί από τον καναπέ της τηλεόρασης, κάποιοι δεν είναι καν στο σπίτι. Ας μην κουράζονται λοιπόν. Κι ας σταματήσουν τις ανοησίες. Ειδάλλως το άγχος της ΑGΒ θα τους αποτρελάνει.

Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008

Μια βόλτα ως την Anemoria...

"...απο το 2000 πΧ Ο Όμηρος αναφέρει στην Ιλιάδα δύο στρατηγούς που έλαβαν μέρος στον Τρωικό πόλεμο από τις αρχαίες πόλεις Ανεμόρια και Καλαμάκι. Αυτές οι παλιές πόλεις βρίσκονταν γύρω από Αράχωβα. Αργότερα, περίπου το 334 πΧ. ο Φίλιππος ο 2ος βασιλιάς της Μακεδονίας κατέστρεψε τις δύο πόλεις και οι πληθυσμοί τους διασκορπίστηκαν στους γύρω λόφους, με την πάροδο του χρόνου απο τους κατοίκους αυτους χτίστηκε μία νέα πόλη..."
Την Ανεμόρια δεν τη γνώριζα. Γνώρισα το όνομά της μέσα από τον τίτλο του blog που μου αρέσει και σας το συστήνω...

Η Ελλάδα του Στάθη...

Όταν ο Στάθης παίρνει το πενάκι του ζωγραφίζει...
Απολαύστε τον:
Το Τρίτο Πρόγραμμα έπαιζε Μπαχ -όπου μια χορωδία αγγέλων υμνούσε την ομορφιά του Θεού. Έξω έπεφταν δακρυγόνα και φάπες......ο κ. Υπουργός Εσωτερικών είχε ήδη υπ0βάλει από την προτεραία την παραίτησή του στον κ. Πρωθυπουργό. Ο οποίος δεν την έκαμε δεκτή κι έτσι ανέλαβε ο ίδιος όλη την πολιτική ευθύνη
για την Πόλη που δακρύζει τώρα στάχτη και καπνό, φλόγες κι αγριεμένες πέτρες. Αυτόν τον παράξενο, χλιαρόν Δεκέμβρη, που ο Ήλιος παρακολουθεί ατάραχος από ψηλά χωρίς ούτε ένα σύννεφο να τον σκιάζει, σαν ένας ξένος...
Ελλάδα με τα δυο σου κόμματα σαν τα δυο σου λάμδασαν να μην μπορείς χωρίς τον δικομματισμό σου
τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό σου
τον μανιχαϊσμό σου...
Όλα ένας δυϊκός· μαύρο ή άσπρο... Σκύλλα ή Χάρυβδη... οπαδίτες ή κοπαδίτες...
δύο από ένα κι ένα που κάνουν ένα, τον μονοκομματισμό σου...
Κι εμείς, δικτυωμένοι σε έναν παράξενον ιστό, μαρκόνηδες στο χάος -τικ τακ εκπέμπει ο Σίλας
τον Καρούζο να λέει: «μην του μιλάτε είναι άνεργος, τα χέρια στις τσέπες του σα δυο χειροβομβίδες»,
και ο Βασίλης
«τώρα με τις λιακάδες πίνω τον καφέ μου έξω ακόμα -στα τραπεζάκια οι θαμώνες, οι εφημερίδες
οι μισές αθλητικές
κι οι άλλες μισές "Χρυσή Ευκαιρία", ψάχνουν για δουλειά»
- «Ο Νίκος, φίλος μου, δεν τον ξέρεις
είχε 11 χρόνια επιχείρηση -την έκλεισε- 47 χρονών, "Βασίλη, δεν με παίρνει κανείς" -του βρήκα δουλειά, νυχτοφύλακας, 750 ευρώ- καβαλάει και το ταξί του αδερφού του τέσσερις ώρες καθημερινώς, "έχω τρία παιδιά, κάπως πρέπει να τα βγάλω πέρα"»
...Φέρτε μου να δαγκώσω τους λογαριασμούς της κυρίας Πελέκη. Θέλω τη γραβάτα του κ. Βουλγαράκη
να τη σύρω πίσω απ' τη σκουπιδιάρα του Δήμου με τον ίδιον δεμένον στην άλλη της άκρη, τους έχω σιχαθεί...
Ελλάδα με τα βουτοπαίδια σου και τα γατοπαίδια σου, με τους (σεμνούς) πνευματικούς σου και τους (ταπεινούς) κουμπάρους σου...
Γεωργοί ξεχασμένοι στα Τέμπη, μαρμαρωμένοι πάνω στα τρακτέρ τους
συνταξιούχοι μαρμαρωμένοι στο Σύνταγμα από εκείνην την ημέρα που τους έδειραν τα ΜΑΤ -τα εγγόνια τους
που τα έμαθαν οι γραισκύλοι πώς να τιμούν και να σέβονται τους γέροντες-
Ελλάδα που έχεις γίνει σαν διαφήμιση της δεκάρας
-«είναι αλήθεια ή ψέματα» ότι μια τόσο αισχρή εκπομπή ωσάν αυτή -η φερώνυμη- μπορεί να γίνει η πρώτη ύλη του διαφημιστή; -είναι! Μπράβο! Αλήθεια λέτε, πάρτε 5.000 ευρώ να πάτε να πνιγείτε.
Ελλάδα της λειψυδρίας του μέλλοντός μας με χορηγό την Κόκα Κόλα να μας διδάσκει την αξία του νερού, την ανάγκη της εξοικονόμησής του
με τη φαρμακευτική εταιρεία ΧΡΩΠΑΤΕΛ να μας διδάσκει την αξία του δέντρου -δεν θα το κόβει πλέον να το κάνει χαρτί για να διαφημισθεί, στο εξής θα διαφημίζεται ηλεκτρονικώς και θα μας χορηγεί χειραγωγικώς
σε ευχαριστώ ω Ευαίσθητη Εταιρεία
νοιώθω μια ψυχολογία με χορηγό τη συγκίνησηω Ελλάδα μου, ξαναζείς τη δόξα των θεωρικών, φέρτε μου να εξοπλίσω μια τριήρη, βάλε μου πρόστιμο, ω Εφορία διότι πληρώνω τους φόρους μου(η μαλακία πρέπει να τιμωρείται)
και τράβα μια απαλλαγή περιωπής στον ειδεχθή φοροφυγά πλην όμως χορηγό που διαθέτει τρία ΜΜΕ στη δούλεψή του(η λαμογιά πρέπει να επαινείται)
γεια σου και χαίρε ω «σκοτεινή μητέρα» με τα δύο σου λάμδα της λαμογιάς και της λιγούρας, όχι δεν υπάρχουν δύο Ελλάδες, η Ελλάδα των Τραπεζών και η Ελλάδα των αδύναμων, υπάρχει μία που τρώει την άλλη, όπως τα δύο λάμδα της Σκύλλας που τρώει το ένα το άλλο
όπως η Ελλάδα του σκυλά που τρώει την τέχνη των ανθρώπωνό
πως η Ελλάδα των πρωινάδικων που μας τρώει το μυαλό για μπρέκφαστ, όπως η Ελλάδα του Καραμανλή που έφαγε ό,τι δεν πρόλαβε να φάει η Ελλάδα του Σημίτη.μια Ελλάδα που τρώει τα παιδιά της
στα σχολεία και την αγορά-δεν υπάρχει καπνογόνο χωρίς μπάτσο-δεν υπάρχει μπάτσος χωρίς μπαχαλάκια, δεν υπάρχει χουλιγκάνος χωρίς προβοκάτορα, αυτά πάνε δυο-δυο σαν τα λάμδα σου, Ψωροκώσταιναπου όταν δεις διαδήλωση μαθητών, βαράς! φοιτητών, βαράς! εργατών, βαράς! γεωργών, βαράς! συνταξιούχων βαράς! αλλά όταν τα κάνουν λίμπα οι χαϊδεμένοι σου φασίστες
στρέφεις και το άλλο μάγουλο, να φάμε εμείς τη φάπα.
Ελλάδα μου με το λάμδα της Λάμιας, τον Κωστάκη σου και τον Γιωργάκη σου! Διόσκουροι περιωπής, ομαδάρες του Τσάμπιονς Λιγκ, «εμείς αποδείξαμε ότι είμαστε Ελληνες», είπε κάποτε ο Αρης Βελουχιώτης -και, ίσως, γι' αυτό αυτοκτόνησε, ήταν
όμορφη τότε η Ελλάδα όταν ο ωραίος (κι αρχοντοκατσαπλιάς) Λέων Σγουρός σάλταρε καβάλα στ' άλογο απ' τον Ακροκόρινθο κι έσκασε κάτω στα ανθισμένα περιβολάκια, σηκώνοντας σκόνη τη γύρη και μοσχοβολιά τη χάρη...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 11.ΧΙΙ.2008 stathis@enet.gr
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 11/12/200

Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008

Καληνύχτα Ελλάδα...

...και για όσους δεν μπορούν να καταλάβουν τι γίνεται τώρα στην Ελλάδα, οι Goin Through είχαν προφητικά γράψει:

Καλημέρα Ελλάδα,
Σου μιλάει ο Νίβο
όλα σου τα λέω
τίποτα δεν κρύβω
πολύ με υποτίμησες,
εγώ μονάχα λίγο

Σκέφτηκα Ελλάδα
να σ' αφήσω, να φύγω
Δεν το 'βαλα κάτω
και προσπάθησα κι άλλο
ν' ανεβάσω σαν κι εσένα
πιο πολύ το καβάλο

Να πετάξω καπέλα
και το rap ντύσιμό μου
Και ν' αλλάξω τη ζωή
και το φέρσιμό μου

Καλημέρα Ελλάδα
Να μου ζήσεις για πάντα
Να τιμάς με παρελάσεις
το έπος του 40

Να κρατάς το κεφάλι
ψηλά στον αγώνα
Και να βγάζεις για κυβέρνηση
το ίδιο κόμμα

Να μου ζήσεις Ελλάδα
και όλοι οι βουλευτές σου
Με τ' αυθαίρετά τους
όλοι στις ακρογιαλιές σου

Με τους Χριστιανούς σου
που κάνουν νηστεία
και ό,τι περισσεύει
στέλνουν στην Ελβετία

Ελλάδα συγγνώμη
αν θες ν' αλλάξω γνώμη
πρέπει και συ
να μάθεις ν' αγαπάς

Πάψε να με παιδεύεις
και να με κοροϊδεύεις
Και τα όνειρά μου
Ελλάδα μη σκορπάς

Καλημέρα Ελλάδα,
Νίβο στο μικρόφωνο
Στα λέω μέσα στους δίσκους
Στα λέω και στο ραδιόφωνο

Στα 'πα απ' την καλή
Στα λέω και απ' την ανάποδη
Σου 'χω μαζέψει άπλυτα
από δω μέχρι τη Νάπολη

Κύριοι υπουργοί,
κύριοι βουλευταί
Πριν πάτε στο γραφείο,
σας κάνω εγώ σεφτέ

Διαλέγω ένα τραγούδι
αντί να στέλνω γράμματα
Δε ψάχνω για μαλάκες,
δεν περιμένω θαύματα

Παράτα και γραφείο
και χαρτοφυλάκιο
Ελάτε μια βόλτα
μέχρι τη Βαρβάκειο

Κατέβα στο λιμάνι,
μίλα στους εργάτες σου
Πάρε την ευθύνη
μια φορά πάνω στις πλάτες σου

Ποια δημοκρατία,
μου μιλάτε,
ποια προγράμματα;
Ποια πανεπιστήμια,
ποια Ευρώπη,
και ποια γράμματα;

Πού είναι η παιδεία,
πού είναι η υγεία σας;
Κύριε υπουργέ
γαμώ τα υπουργεία σας

Ελλάδα συγγνώμη
αν θες ν' αλλάξω γνώμη
πρέπει και συ να μάθεις ν' αγαπάς

Πάψε να με παιδεύεις
και να με κοροϊδεύεις
Και τα όνειρά μου Ελλάδα
μη σκορπάς

Κύριε Πρόεδρε,
Παίρνω το θάρρος σήμερα
Αφού όλα τα προβλήματα
είναι θέματα εφήμερα

Προκαταβολικά συγγνώμη
μα έχω όνειρα
Σαν αυτά που κάποιοι
ονομάζανε ανώνυμα

Εγώ τους δίνω όνομα
και δεν κάθομαι φρόνημα
Γιατί εγώ κι εσύ
διαφέρουμε στο φρόνημα

Ζητάω τα προβλεπόμενα,
δεν τα ζητιανεύω
Σ' αντίθεση με σας
έχω μάθει να δουλεύω

Ελλάδα σε βιάζουν
και συ φτιάχνεις τα νύχια σου
Όχι να αμυνθείς
ή για να βρεις τα δίκια σου

Αυτοί σε ξεπουλάνε
όση ώρα καλλωπίζεσαι
Είστε μια παρέα
και μονάχη ξεφτιλίζεσαι

Καληνύχτα Ελλάδα,
Σ' αφήνω πάω για ύπνο
Όσο εσύ μ' αυτούς
ετοιμάζεσαι για δείπνο

Εγώ θα κάνω στίχους,
κάθε σκέψη στο τετράδιο
Και θα στ' αφιερώσω
απ' το ράδιο μάλλον αύριο

Ελλάδα συγγνώμη
αν θες ν' αλλάξω γνώμη
πρέπει κι εσύ
να μάθεις ν' αγαπάς

Πάψε να με παιδεύεις
και να με κοροϊδεύεις
Και τα όνειρά μου
Ελλάδα μη σκορπάς

Στίχοι: Goin'Through
Μουσική: Goin'Through
Πρώτη εκτέλεση: Goin'Through

...αντι σχολίου

Αδερφέ μου σκοπέ
κι αν σου πουν να με πυροβολήσεις
χτύπα με αλλού
μη σημαδέψεις την καρδιά μου.
Κάπου βαθιά της ζει το παιδικό σου πρόσωπο.
δε θα 'θελα να το λαβώσεις...
Τάσος Λειβαδίτης

Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2008

Δεκέμβρης...

(ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ)
... ένας Δεκέμβρης μούσκεμα.
Και δεν είν' η βροχή...
είναι το κλάμα
απ' τον πόνο
απ' τα δακρυγόνα.

...ένας Δεκέμβρης βραχνιασμένος.
Και δεν είναι από το κρύο...
είναι απ' τις κραυγές
είναι απ' τα αέρια.

Υ.Γ.(...γι' "αυτούς", σχόλιο μας από άλλη ανάρτηση)
Τσαμπουκάδες ανεκπαίδευτοι κουμπουροφόροι που πίστεψαν ότι “είναι το κράτος” και όταν μπορούν το αποδεικνύουν.
Αμειβόμενοι παχυλά (για όσα προσφέρουν στην κοινωνία), όταν δεν κρύβονται σε γραφεία ή δεν κάνουν τις ορντινάτσες, περιφέρονται υλοποιώντας άκριτα άνωθεν εντολές.
Πρώτοι στην καταστολή κοινωνικών αγώνων , άφαντοι στην πάταξη της εγκληματικότητας.(Και για να ήμαστε δίκαιοι)
Κρυμμένοι πίσω από δακτυλοδυκτούμενους- έντιμους συναδέλφους τους που ψοφάνε στο δρόμο, στις εθνικές και στις υπηρεσιακές αγγαρείες…

Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2008

Δεκέμβρης...

Τον Αύγουστο σκέφτηκα να "υποδέχομαι" κάθε νέο μήνα με μια μικρή ανάρτηση κι ένα τραγούδι. Ένα τραγούδι που να εκφράζει τα συναισθήματα και τις σκέψεις της στιγμής ή να δένει με το μήνα. Ως τώρα το "έθιμο" τηρούνταν. Ο Δεκέμβρης όμως με πρόλαβε! Ήρθε κι εγώ δε βγήκα στην πόρτα να τον περιμένω! (Σαν τις γιαγιάδες στα χωριά που περιμέναν τις γιορτές τα παιδιά και τα εγγόνια που 'ρχονταν απ' την πόλη. ..)
Γράφω Δεκέμβρη και μου 'ρχεται η λέξη "Δεκεμβριανά": σαν κατάθεση οπλισμού, αφοπλισμός ψυχής...
Μιλώ για το Δεκέμβρη και τρέχω στο τέλος του: σχολικές διακοπές και κάλαντα. Να τσαλαβουτάς με το Μάνθο στις λάσπες του χωριού για να να προφτάσεις τους άλλους να"τα πεις" πρώτος.
Θυμάμαι το Δεκέμβρη και νοσταλγώ τις ατέλειωτες βροχές Άρρωστες μουσκεμένες μέρες που πότιζαν το βουνό,τον κάμπο, το ποτάμι. Ξεχείλιζε ο Εύηνος και με καφέ νερά σκέπαζε τα χωράφια. Ξέπλενε στο διάβα του την κοιλάδα αφήνοντας πίσω αλαλιασμένους χωριάτες και ένα βουητό για μέρες στ' αυτιά μας.
Μυρίζω το Δεκέμβρη και γυρνώ τα σοκάκια του οικισμού να μοιράσω ευχές στο μπάρμπα Σπύρο, το Νίκο, το Χρήστο, τη Νία... και γεμίζω τα χέρια μου μπακλαβάδες: νόστιμους, χορταστικούς, μ' αμέτρητα φύλλα και μπόλικη αμυγδαλόψιχα...
.....
Μνήμες, μνήμες, σημάδια του χρόνου πάνω μας που μας στοιχειώνουν και μας καθορίζουν!
.....
Καλό μήνα! (βροχερό, χιονισμένο, χειμωνιάτικο!)


Σωκράτης Μάλαμας :Δεκέμβρης 1903
(αφιερωμένο)

Kι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω

αν δε μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια

·όμως το πρόσωπό σου που κρατώ μες στη ψυχή μου,

ο ήχος της φωνής σου που κρατάω μες στο μυαλό μου,

ημέρες του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου

τις λέξεις και τις φράσεις μου πλάθουν και χρωματίζουν

σ' όποιο θέμα κι άν περνώ, όποια ιδέα κι αν λέγω

Στίχοι: Κωνσταντίνος Καβάφης

Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας

Πρώτη εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας

Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2008

Η Δέσποινα - Βασιλική παρουσιάζει...

Ζωή Βαλάση
Επανάσταση ονείρων
Εκδάσεις Πατάκη, Συλλογή περιστέρια
Τα παιδιά κάνουν αγγλικά, γερμανικά, μουσική, κολυμβητήριο ή βλέπουν τηλεόραση και παραμελούν τα παραμύθια. Ο Παπουτσωμένος γάτος, η Σταχτοπούτα, η Ωραία κοιμωμένη, η Κοκκινοσκουφίτσα, ο γενναίος ραφτάκος κι ο Κοντορεβυθούλης αποφασίζουν να κάνουν επανάσταση...

Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2008

Καλωσόρισμα...

Όπως θα έχετε ήδη διαπιστώσει, εδώ και λίγη ώρα δεν είμαι μόνος μου!
Η Δέσποινα - Βασιλική αποφάσισε να μου κρατά συντροφιά στα ταξίδια μου στον ιστοχώρο. Όταν θέλει θα μου στέλνει κείμενά της παρουσιάζοντας στην αρχή παιδικά βιβλία που διαβάζει και της αρέσουν. Αργότερα ελπίζω και εύχομαι ότι θα μας τιμήσει και με τις δικές της ιστορίες...
Εγώ τι να πω; Καλώς όρισες γλυκιά μου!
Καλά ταξίδια!

Η Δέσποινα - Βασιλική παρουσιάζει...

Κίρα Σίνου:
Το αίνιγμα του πύργου
Εκδ. Κέδρος

Ο Αλέξης, η Κατερίνα, ο Γιάννης προσπαθούν να ανακαλύψουν το μυστήριο του πύργου. Τι κρύβει η κουκουβάγια; Τα αποτυπώματα στον κήπο και οι δύο ληστείες;...